DÖNÜLMEZ YOLLARDAN ARTA KALAN

 Galip Uçar'ın kaleme aldığı, toplumcu gerçekçi,  DÖNÜLMEZ YOLLARDAN ARTA KALAN şiiri boyalıkalemler adlı sitede 26.06.2026 tarihinde yayınlanmıştır

DÖNÜLMEZ YOLLARDAN ARTA KALAN

DEVR-İ YIL

 Ben

Ölüleri serpiştire serpiştire
Yürürken
Paralel topraklara
Birden
Şu gri asfaltın dibinde bitiverdi
Papatya
Ak teni yaprak narini
Sarısı sırma incesi
Dalları yeşil bakar
Gün dediğin geçip gider
Devr-i yıl dediğin sabit
Her defasında beni yakar
Belki iyi geçmiştir de
Hissettirmez kavlini bana
Ben giderim bir menzile de
Bodur mor çiçekler beni kucaklar

GALİP UÇAR.       MAYIS 2026

KENDİYLE KAVGALI

 Bir değişik durumum ben

Kendiyle kavgalı
Göğermiş uzamış ulu
Koca bir çınarım
Köksüz toprağa tutunmayan
Vaat edemem hiçbir şeyi
Kendime tutamamışım sözümü
Hareketsizim
Devrilmeye meyilli
Gel deseniz
İzimden belli olur yerim
Sürüne sürüne gelebildiğim
Sonra yağmurlar dolar oralara
Gel de uğraş sellerle çamurlarla
Şaşırmışken sert bir yel değse
Düşebilmesi muhtemelen yapraklarımla
Nasıl böyle durabildiğime
Bu amansız kavgada
Boğa boğa yüreğimi
İçime çizilen yeni yuvarlak çizgilerde
Kimseye evet demem
Yahut vazgeçemem
Şunun şurası ölüm
Bir milim eğim uzakken
Kurtulmaya da hiç niyetim yokken

GALİP UÇAR       MART 2026 ÇEKMEKÖY

Şiir 9 Mart 2026 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

KENDİYLE KAVGALI

HANGİSİ DURUR

 Turnalar da cümle kuşlar gibi göçüp gider de

İnsanın gidişini bilmem niye yadırgar insan
Vay kurban
Mevsim kıştır
Kar altındadır ya bazı köyler
Yolları kapalı
Kar kaplı
Sobalarım kahverengisi kızıla çalar hani
Ve bazı hasret kalan çiçeklerin dudaklarına
Su değer ama yaprak üşür ya
Hangi kuş mevsim kışken durmuş buralarda
Hangi can yaralıyken kalmış yurdunda

GALİP UÇAR.      OCAK 2026 ALTUNÎZADE

Şiir 31 Ocak 2026 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

HANGİSİ DURUR

FUJİ KLİMANJARO

 Klimanjaro Dağı'nın doruklarına

Uzaktan göz beyazının parlaklığıyla bakan
Çamurlu ayaklarıyla Afrikalı çocuk
Fuji Dağı'nın doruklarına
Uzaktan göz beyazı çekiklikten belli olmadan bakan
Temiz kaldırımlardaki Japon çocuk
İkinize de bir çocuk gibi yaklaşmak gerek diye konuşulsa da
Ayaklarınızo bastığınız topraklarda
Yaşatıldığınız yaşamların kalitesini yaratanlar
Yaratıldığınız et kemik kan halinizle
Yani en insan halinizle
Sözde anlatıp anlıyoruz deseler de sizleri
Sizleri bu yaşamı seçememeye
Bu ortamda olanları yaşamaya
Zorunda kıldıklarındandır ki
Asla anlayamaz
Anlatamazlar
İnsanlığınızı
Çocukluğunuzu
Çünkü
İki dağ kadar büyüktür
Size yaşatılan farklar
Ve yine yaşatacaklar
İnanmayın onlara
İnanın içinizdeki çocuğun varlığına
Bulun birbirinizi
Bir çocuğun insanlığında
Anlaya anlaşa

GALİP UÇAR.             ARALIK 2025

Şiir 30 Aralık 2025 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

FUJİ KLİMANJARO

KARA KUMSALLAR

 Kara kumsalların altında uyuyan

Binlerce kilometre uzunluğunda buzlar
Yosun tutmuş yüzeyinizde
At nalları izleri var
Gökyüzünü habersiz ve ani kaplar
Kül dolu kara bulutlar
Kar içinden patlarken sımsıcak sular
Bak sen kirpiklerin donmuş olsa da
Ufukta giden çizgiyi bozmayan bir turuncu gemi var
Güneş vurdukça deliklerinden su salar buzullar
Eriyip de mat olunca koca buzdan dağlar
Bil ki yakındır patlayacak şu sessiz bir usta gibi uyuyan volkanlar
Yeni yolların çukurlarını açınca kızgın lavlar
Buzdan damla damla eriyip akan yolunu bulur o sular
Gökyüzü karanlığından doğan rengarenk ışıklar
Sonsuza dek bilinmezliklerinde dolanırlar

GALİP UÇAR.            ARALIK 2025

Şiir 25 Aralık 2025 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

KARA KUMSALLAR

MAYIS GÜNEŞİDİR EMEĞİN

 

Mayıs Güneşidir Emeğin

Ey elleri emek
Mayıs güneşi misali
Güçlü parlak emekçi kardeş
Bembeyaz köpükleriyle kıyılara yanaşan vapurların
Özgür rotalarındaki sevinçli yunuslar gibi
Yüce dağların saklısında büyüyen dağ gülleri gibi
Yücedir güzeldir emeğin
Elbet bir gün huzurla akacak yanağından alın terin
Sen düşünmeyeceksin ay sonu nasıl gelir diye
Ellerin kolların torbalarla dolu
Her çocuğunun karnı doymuş
Oyuncaklarıyla mutlu
Eksiksiz gediksiz bütçende
Sen de mutlu edeceksin aileni
Bir gün elbet gelecek güzel günlerin
Büyüyecek en iyi eğitimleri alarak gençlerin
Sen makine makine emek dökerken
Anlatırken derslerini okulda dershanede
Sallarken direksiyonunu uzunlu kısalı yollarda
Çekiş seslerinde testere seslerinde
Tekstil atölyelerinde kesimhanelerde
Elden elde karpuzlar kavunlar uçuşup istiflenirken
Raflara mallar düzeniyle dizilirken
Geceye doğru masada tütün kağıda sarılırken
Tepsilerde şişeler tabaklar salınırken
Baskı seslerinin çığlığında kağıtlara mürekkepler yapışırken
Sabah erken poğaça simit kokularında
Yarı uykulu giderken
Aksamüstü yorgunlukla başın dik
Esnafı selamlayarak
Borçsuz harçsız
İş bulabilir mi diye düşünmeden
Çocuğun kardeşin
Emekliliğinde geçinebilir miyim diye korkmadan
Yaşayacaksın elbet bir gün
Bu güzel mayıs günlerini
Sen ve geleceğin
Mayıs güneşi gibi

GALİP UÇAR                  30 NİSAN 2021 BALAT

şiir 1 Mayıs 2021 tarihinde Zamansız Dergi'de yayınlanmıştır

şiir linki

 

Nergis ve Kuş

Gözlerimde açan gülleri solduran hırs
Kibrin ve kinin
Oysa şarkılar söyler de uçardım sana
Tüm göğsüm delik deşik olsa da
Yırtılan diyaframıma aldırmadan
Sevda şarkıları söylerdim
Göl kenarında bitsen de
Yahut bir bahçede fark etmeden
Rengini umursamadım hiç
Umursamadım da ömrüm boyunca renkleri
Şekillere bakmadım
Sevmedim kalıpları, kalıp sözleri
Atasözlerinden ders aldım da
Tutmadım aklımda
Yazdığım şiirleri okumadım ezbere
Şarkılaşanları ise bir sana tek sana
O da acapella
Güldün güneş açtı
Uyudun ay doğdu
Bir ulu çınardan öğrendiğim ninnileri söyledim
Umurun değildi
Başka rüyalar gördün
Sen uçmamı severdin
Kan revan dökülen kanlarımı
Yırtık diyaframımdan çıkan
Yorgun şarkılarımı
Ama sen en çok
Kendini severdin
Beni sevmek istediğinden severdin
Sevmek istediğinden sadece
Sen bir güldün
Rengi cinsi nadir
Narin
Ama hep kendini nergis zannettin
Ondandır anlamadığın
Yaralı göğsümden akan kanın
Söylediği isyan dolu naif şarkılarımı

GALİP UÇAR Acıbadem

Şiir Şubat 2021'de Zamansız Dergi'de yayınlanmıştır

şiir linki

 

Aşk İle Döndüm Kendime

• 
  

Bir yangındım kaynağı bilinmeyen
Hırsla dolu
Keskin
Sarp dağ başlarıydım
Ara sokaklardan caddelere taşan bir isyan
Kuşatılmış bir meydandım
Kapkara bir bayraktım
En önde ellerde sallanan
Sert vurgun yorgun salınan simsiyahtım
Kızılını ve umudunu yitiren
Bir alevdim
Gülüşünü bir yerlerde unutmuş
Rotasız bir seyyahtım
Çıkınında bir şeyi kalmamış
Tabanları ağrılı
Omzu mor
Kolları bitap
Çarığı yırtık
Sakalı kir pas toz içinde biçimsiz
Küfürlerle dolu ağzıyla
Şehir şehir gezen
Asası kırık avuç içi çürük
Kendini diyar diyar sürmüş
Çapası soğuk sularda kaybolmuş
Demir atmış bir gemiydim
Yaz günlerinde çatlamış derin bir toprak
Ay ışığını kaybetmiş yıldızsız bir geceydim
Parmak uçlarında ağrı sızı nasır
Uzak yollarda yürüyen kimsiz kimsesiz kimliksiz
Sonra geldin
Bir kış gibi yağmurlar yağdırdın
Kurak topraklarıma
Yudum yudum içtim
Bereketlendi filizlendi
Çürümeye yüz tutmuş tohumlarım
Kar oldun beyaz
Örttün biçimsiz sarp kayalıklarımı
Güzel bir manzaraya çevirdin ufuklarımı
Harladın hayat ateşimi
Ab-ı hayat oldun
Evim oldun
Kalbin evim oldu
Kimsem oldun
Rehberim oldun yollarda
Demirimi kırılmaz eyledin çapam oldun
Sular güvenli oldu senle
Aşk aşk besledin
Güzel güzel sevdin
Biçim verdin
Gönlümüm ufkunda güneş gibi doğdun
En karanlık gece şafaklarında
Ne güzel ne güzel sevdin

Aşk ile döndürdün kendime

Galip Uçar  2020 Ekim  

Şiir 25.01.2021 tarihinde Zamansız Dergi'de yayınlanmıştır

 Şiir linki

MEMLEKET KARŞIMDA MEMLEKET AYAKLARIMIN ALTINDA

 

MEMLEKET KARŞIMDA MEMLEKET AYAKLARIMIN ALTINDA

Daha bir iyi anlıyorum

Kaktüsgillerin

Neden dikenlere büründüklerini

El değmesin diye

El değmesin diye yaşamlarına

El değmesin diye özgürlüklerine

Göç etmesinler

Öldürülmesinler diye

Ve dikenlerine inat

Çiçek açıyorlar

Mesarya Ovası’nda

Bölünmeden

Parçalanmadan

Kaktüs kalarak

Çiçekler açıyorlar

Sarı büyük papatyalar misal

Yağmura

Çamura

Fırtınaya inat

Dimdik duruyor ayakta

Ve daha nice adını bilmediğim çiçekler

Ara sokaklarda

Dallarda limonlar salınıyor

Portakallar

Mandalinalar

Ve turunç sandığım bergamotlar

Ben Girne Kıyısında oturuyorum

Parmak uçlarıma değiyor dalgalar

Alanya’da Hatay’da Mersin’de de

Birilerinin parmaklarına değiyor

Akdeniz köpük köpük

Anadolu Dağları tütüyor burnumda

Güneş alnımı yakarken

Serin ve yüce

Memleketimin kayısı ağaçları

Kiraz ağaçları

Dut ağaçları tütüyor

Tütüyor lakin özlemiyorum

Bir rüzgar esiyor

Uyandırıyor hayalimden beni

Palmiye ağacı salınıyor

Sakin, huzurlu ve dik

Bir güvercin uçuyor

Özgür

Beyaz

Sorulmuyor güvercinlerden pasaport

Sorulmuyor vize

Sorulmuyor güvercine

Milletin ne

Irkın ne

Uçuyor özgürce ada üstünde

Kim bilir neler görüyor

Neler yaşıyor kim bilir

Bulut geçiyor

Göksu’dan

Fırat’tan

Dicle’den

Almış nemini buhar buhar

Yağıyor dağların ardında

Kurak Mesarya Ovasına

Yeni filizler uyanıyor

Yağıyor Beşparmaklar’a

Gizli saklı ne varsa

Şenleniyor

Kuruyan ağızlara şifa oluyor

Oturuyorum Girne Kıyısı’nda

Köpük köpük Akdeniz ayak uçlarımda

Memleket uzak

Memleket ayaklarımın altında

GALİP UÇAR     2019   LEFKOŞA

 

Merak Edenler İçin Not: TED Kuzey Kıbrıs Koleji'nde, Yıl Sonu Şiir Gecesi Etkinliği'nde, öğrencilerim ve ben okula bir bakıma veda niteliğinde şiirimi beraber okuduk. Şiir Gecesi'ne şiirimi, okuldaki bölüm başkanım, can dostum, Kıbrıs'ın en önemli tiyatrocularından Kemal Tunç'un kızı, edebiyatçı Türegün Tunç koymamı rica etmişti