BU HAYAT SENİN BİLDİĞİN GİBİ DEĞİL SEVDİĞİM

 Sen hayatı pembeye boyarım sanırsın

İstersen güneşi kendine döndürürsün
Talih denileni kendin mi yazarsın
Bu hayat senin bildiğin gibi değil sevdiğim

Ben hayatın ümitsizliğini görürüm
Geceyi de gündüzü de yaşar bilirim
Andan ötesi yoktur söylerim
Bu hayat senin bildiğin gibi değil sevdiğim

Nergis çiçeğinin suya düşmüş gölgesi
Sanırsın narin kabuğun nadir incisi
Elbet sen de görürsün hayatın sancısı
Bu hayat senin bildiğin gibi değil sevdiğim

GALİP UÇAR.        MART 2026

Şiir 6 Mart 2026 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

BU HAYAT SENİN BİLDİĞİN GİBİ DEĞİL SEVDİĞİM

GÖNDERMELİ ÇOCUKLARI ÇİÇEKLERLE

 Uyandım

Açtım camı baktım
Dağlar duman
Dağlarda açmış çiçekler
Toplanıyor çiçekler
Ellerinde çocukların
Çocukların elindeki çiçekler
Süslüyor mermer beyazlarını rengarenk
Ölüler çiçek ne renk bilmez
Bilmez ölüler çiçeklerin kokularından isimlerini
Almaz kokularını çiçeklerin ölüler
Diriyken vermeli çiçekleri
Ve güldürmeli yüzlerini
Ölmeden
Çocukları çiçek çiçek göndermeli

GALİP UÇAR.   ŞUBAR 2026. ÇEKMEKÖY

Şiir 23 Şubat 2026 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

GÖNDERMELI ÇOCUKLARI ÇİÇEKLERLE

-SANIRIM- İYİ DEĞİLİM HAYAT

 Pek de iyi değilim

Ey hayat!
Hangi yerinde?
Nereye anlatayım?
Akıp gidiyor bir şekilde
Şehrin bir yerlerinde bir şeyler
Yaşam gibi
Konuşuyorlar çok şeyleri
Bense
Gece gündüz fark etmez
Suskunuyum şehrin
Dar geliyor altı taraftan
Etrafımı saran deniz
Kapılayım dökülsem okyanuslara dek
Halim de yok pek
Bir zamanlar bir şeyler yaparmışım
Bir zamanlar bir şeyler yaşarmışım
Rastlıyorum izlerine
Bazı duvarlarda
Bazı köşe başlarında
Anlatırmışım bir şeyleri
Gündüzleri ve geceleri
Şimdi
Dudağımda bir mühür
En bordosundan
Afilli
Ne söyleyesi ne konuşası var
Yeltense de nafile
Pas tutmuştur muhtemelen
Açsam
Tetenos aşısının tarihi geçmiş
Anında pasıyla keser
İyi değilim hayat
İyi olmaya bahanem de pek yok
Küçük günlük geçişlerde
An şükürleri diyelim
O da kendi namıma
Hayli nadir
Yorulmuşum evvelallah
Güzel yorulmuş yoğurulurken
İncinmis her yanım
Şuram kulunç
Şuram fıtıktan tutuk
Etlerim tas kesmiş
Ensemi kaldıracak hal kalmamış
Neye bölüneceğime karar verecekken
Kilometrelerce bölünmüşüm
Bacaklarım ödem
Tabanlarım su toplamış
Çamlıca'nın rûzgarı Kayışdağı'nınkine karışmış da
Saçımın bir teli oynamamış
İhanet etmemişim sözüme
İkrardan dönmemişim
Anca anlık hevesler parlamış da
Onlardan da o an geçmiş çekilmişim
Bir kuş savrulmuş üstümden
Kanatları kocaman
Yanında bir uçurtma
Karga koridorunda yürümüşüm
Şehirde bir şekilde geçip gitmişim
Gündüz ve gece
Susmuşum
Bir yol istesem senden
Var sayalım kurtuluş yolu
Ağzım paslı
Üstünde mühür
Yak desem mührü
Ki diyemez mühürlü ağız
Yanar dudaklar
Yine konuşamaz susar
Ben
Hem gece
Hem gündüz
Bir yerinde yine susar
An an
Anı
Böle böle yaşar



GALİP UÇAR.             KOZYATAĞI 2025 EYLÜL

Şiir Kibele Kültür Sanat dergisinde 28 Eylül 2025 tarihinde yayınlanmıştır