Blog Ziyaretçi Sayısı

Ara ve Bul

Blog Site Translation

yayla etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yayla etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Haziran 2026 Perşembe

ARDIMDA KALAN İSKELE

 Ben giderim uzaklara

Ufuksuz deli bir gemi

Dalgalar döver

Dinç görünen yorgun gövdemi

 

Yaylaların ferah serinliğiyle

Bakan o yeşil renkleri yerlerini

Şimdi toplanmış çayların

Solmuş yeşil renkleri almış gözbebeklerini

 

Yağmur ıslağı sicim sicim

Omuzlarına dökülen saçlarını

Geceye özenmişsin de

Yıldız yıldız yalnız bırakmış da ağartmışsın

 

Hayatta başkalarına yaranma tercihlerini

Yük almış da üstüne getirmiş ağırmış da belli

 

Mutluyum diye rol oynadığın  o hallerini

Ben bilirim gözlerinin solmuş yeşilini

Nasıldı ne vururdu derdini kederini

Lakin yolu kendin yaptın da yaptın seçimini

 

Ben giderim uzaklara

Ufuksuz deli bir gemi

Dalgalar döver

Dinç görünen yorgun gövdemi

 

Geri dönmem ama unutmam da

Geçip gittiğim ardımda kalan limandaki iskeleyi


GALİP UÇAR                               HAZİRAN 2026 


Şiir 4 Haziran 2026 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

Ardımda Kalan İskele




27 Nisan 2026 Pazartesi

VAY KARADENİZ

                   VAY KARADENİZ


Kuğu değildir
Şu deli nehirlerde gezen
Dağlarda uçar serseri bir atmaca
Sarışın çiçekler açar
Sarp kayalardan yaylalara doğru
Bulut çeker de yine uykusuz
Vay yeşiline yandığımın
Gözlere öylesi güzel mi düşersin
Ve her çay tanesi
Yeşil değil mi
Kara kaderine bürünmezden evvel
Sırtlarında örme küfeler
Allı şalını kuşanınca kadınlar
Bakış bakış isyan değil mi
Bu yayla kadar yüksek dertlerine
Teslim olunmuşluğun soluk beyazı teniyle
Vay Karadeniz
Sana radyoaktif yağmurlar yağdı da
Yine bin verdi toprağın milyon verdi
Ve baskınlarla kuşatıldığında kentlerin
Teslim olmak bilmezken yiğitlerin
Sürmene çakısından daha keskin
Taraçalardan daha uçurum yürekleriyle
Onlar gidince artlarından
Göğsüne saplanınca
Çöl topraklardan gelen ihanetlerin
Ve senin düşündüklerin saçılıp da
Dalga dalga kıyılara
Yutunca hepsini kapkara deniz
Sen dilsiz ahalin dilsiz
Böylesine yuvarlanıp düşmedin mi
Oysa
Sert vururdu topukların
Horon ile ezerken yeşil çimleri
Ve tüfeğin tetiğine sert basan parmakların
Kardeş kardeş tutardı diğer elleri
Sarp ve zorken dağa giden yolları
Taş köprülerinde fırtınalar koparken
Şimdi niyedir böyle anılman
Tam da saat on iki vururken
Sen de vururdun gaybananın alnından


GALİP UÇAR.          NİSAN 2026 ÇEKMEKÖY

Şiir 27 Nisan 2026 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır



VAY KARADENİZ