Bunlar kim?
Neden uzanıyorlar bu
alacakaranlıkta burada?
Neden şu çukurda
oturuyorlar?
Neden sallanıyor
gövdeleri yarlarda,
Niçin araf gibi
gölgeleri,
Çenelerinden sarkan
dilleri,
Kafataslarının
ölgünlüğünde kötü kötü sırıtan dişleri?
Acı darbeleri üstüne
darbe mi yemişler,
Ama hangi yavaşlık
panik getirir ki,
Bu uçurumları mı oydum,
yıpranmış göz çukurlarımın etrafına?
Saçlarımdan ve
avuçlarımdan hiç
Sefalet kavurur da yer
mi insan kendini.
Elbette yok olduk
Evet yok olduk
Yok ettiler bizi
Yok ettiler çılgın
gençliğimizi
Ne uğruna?
Söyle ne uğruna?
Uyutulduk ve cehennemde
yürütüldük;
Biz
Bize bu cehennemlikleri
yaşatanlar kim?
Bunlar,
Ölülerin zihinlerini
ele geçiren adamlar.
Saçlarında cinayetlerin
sözde prestijleri,
Bir zamanlar tanık
edildiğimiz sayısız cinayetlerin.
Etten bataklıklerda
ilerlerken bu çaresizlerken biz,
Mutlulukla nefeslere
hava dolduran akciğerlerden
Akan kanı yuttuğumuz
ciğerlere dönen.
Bunları her zaman
görmeli ve duymalı, anlatmalı
Silah sesleri ve uçan
kasların, beden parçalanması,
Eşsiz katliamlar ve
insan israfları
Bu adamlardan
kurtarılması gerek dünyanın.
Elbette yok olduk
Evet yok olduk
Yok ettiler bizi
Yok ettiler çılgın
gençliğimizi
Ne uğruna?
Söyle ne uğruna?
Uyutulduk ve cehennemde
yürütüldük;
Biz
Bize bu cehennemlikleri
yaşatanlar kim?
Bu yüzden gözbebeklerim
hala küçülüyor,
Hala işkence görüyor
bedenim
Beyinlerimize geri
dönüyorlar, çünkü duyularımızdalar
Güneş ışığı bir kan
lekesi gibi uyandırırken bizi;
Gece ölüm karası gibi
geliyor;
Şafak, yeniden kabuğu
kopmuş kanayan bir yara
Samimi bir şekilde
gülümseyen cesetlerin
Ölüm gerçekliğinde
korkunç sahteliğini taşıyor.
Onları vuranların
peşine düşüyorlar, kardeşim,
Onları da bize
vurduruyorlar
Savaş ve delilik
getirenlerin peşine düşmüyorlar.
Elbette yok olduk
Evet yok olduk
Yok ettiler bizi
Yok ettiler çılgın
gençliğimizi
Ne uğruna?
Söyle ne uğruna?
Uyutulduk ve cehennemde
yürütüldük;
Biz
Bize bu cehennemlikleri
yaşatanlar
GALİP UÇAR
Şiir 29 Temmuz 2026 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır
