TEBESSÜMÜN

 Tebessümün

Ki çok güzeldir
Saf nazik
Hala iyi kalabilmiş yüreklere
Çocuklara
Ve mazlum coğrafyalara umuttur
Belki
Bir eksiklerine dokunur
Ötekiliklerinin karanlığına güneş olur
Susuz tarlalara damla damla su
Verim verim
Tahıl olur şaşası olmayan
Sadece ekmek olmayı bekleyen
Bir fakirin sofrasına
Zeytin yoldaşı
Tebessümün ki
İhtimallerdir yasaklılara
Mermi yorgunu binalarıyla
Vurulmuş şehirlere
Açlığa yokluğa yoksunluğa
Damarlarda kan coşkun
Beyin zırıl zırıl
Yürek teklerken
Düşmeyen nabza limondur
Akdeniz sıcağının habercisi
Elleri tuz kaplı
Dili tuz yanığı
Gözleri tuz körü
İçi obruk delikleri
İçi stepler
Çölümsü haller olsa da
Tebessümün ki
Çok güzeldir
Bir yılmaz yıkılmaz bakıştır zalime
İnançlı bir devrimin gülüşüdür
Yüzü kan revan
Kendi yaralı
Zulme aldırmayan

GALİP UÇAR.       NİSAN 2025

Şiir 7 Nisan 2025 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

TEBESSÜMÜN

YALIN YALNIZLIĞIM

 Kulağım

Uzayıp giden
Dışarıdaki merdivenden gelen
Ayak seslerinde
Hiç biri benim için değil
Hiç biri bana gelmiyor
Bu aralar hep sayfa sesleri
Bu aralar kalem ucundaki topun
Soldan sağa salınma sesi
Kendimleliğin çekilmez sessiz konuşmaları
İçimde dönen sessizliğin
Küfürbaz okları
Öteki insanları düşünen ötekiliğimin
Duvar yankıları
Camda gittikçe
İntihar denemelerini sıklaştıran
Yaprak yaprak ölen
Çınarın ölüm düşüncelerinin
Müstesna halleriyle
Yüksek çözünürlüklü gösterimdeki
Özgür hücremde yaşam
Öylesi bir yalnızlık
Yalın
İzsiz
Çok sesli bir sessizlik
Bazen sonbahar yapraklığı
Bazen insomnia gözlerinin kızarıklığı
Telefonda bir iki titreme
Ellerim sabit
Ve dahi bedenim
Yalın
İzsiz
Sessiz
Ve
Yalnız
Beynimdeki depremlerin faylarında
Uyanışlar bin yıllık
Yıkıyor coğrafyaları
Titreye titreye
Devriliyor hepsi
Bir ben dik
Bir ben bayrak direği
Bir ben rüzgarla sarsılan
Yıkılmayan
Devrilmeyen
Yalın
İzsiz
Issiz
Sessiz
Ve yalnız
Merdivenlerin ulaşamadığı
Unutulmuş bir binanın
Çatı katı
Fareli
Örümcekli
Bol hatıralı
Sırlarla saklı
Sırasını bekleyen
Titreye titreye
Devrileceği günü
Yahut bir tiner kokusunda elleri
Herhangi bir ötekinin yakma potansiyelinde
Ranta kurban gitmeden
Ölümünü gözleyen
Yalın
Issız
İzsiz
Sessiz
Yalnız

GALİP UÇAR.    KASIM 2024. SAHRAYICEDİT

Şiir 14 Kasım 2024 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

Okuma linki Yalın Yalnızlığım

TENLERİNİN YAZGISI

 Oysa

Çok güzel bakıyorlardı
Doğduklarında
Koca gözlerinin beyaz zemini üstünde
Kendilerince
İri dudaklarında
Gülüş dahi vardı
Zamanla gözleri sarardı
Elbet içki etkisiyle
İri dudakları düştü aşağı
Yoksulluk
Dışlanma
Yoksunluk
Mutlu doğuyordu oysa
Kara çocuklar
Mutsuz kara insanlar
Oldurulmadan öncesi
Doyuyordu doya doya
Koca zenci memesini emerken
Aç ve sefil bırakılmadan öncesi

GALİP UÇAR.    KASIM 2024  SAHRAYICEDİT

Şiir 13 Kasım 2024 tarihinde Kibele Kültür Sanat dergisinde yayınlanmıştır

Tenlerinin Yazgısı

BİR YASAKLI ŞEHİR VARMIŞ

Bir yasaklı şehir varmış
Adı dahi söylenmezmiş
Üstünde turna uçarmış
İçinde insan sessiz
Ozanlar ağıt yakarmış
Genç kızlar gözünü süzermiş
Kadınlar tetikteymiş
Bir yasaklı şehir varmış
Kuytusunda yasaklı şarkılar söylenirmiş
Analar ağlarmış
Babaların sigarası hüzün tütermiş
Bir şeylere içerlermiş hep
Hüzün veren kahreden bir şeyler için içerlermiş
Yolları karanlıkmış
Hep arka sokakmış
Arka mahallelilermiş
Surları yıkılmış
Kaleleri zaptedilmiş
Zamanla hikayesi unutulmuş
Zamanla adı unutulmuş
Bir yasaklı şehir varmış
İnsanları içindeymiş
İnsanların derdi içindeymiş
Türkü türkü söyleyemezlermiş
Yıkık bir duvar dibine otururmuşlar
Sırtlarına soğuk vururmuş
Zindan soğuğu kadar ayazmış
Yazları ruhları buz kesermiş
Kışları beklemezlermiş
Göç edecek kapıları da yokmuş
Kimse onları bilmezmiş
Herkes onları konuşurmuş
Bir yasaklı şehir varmış
Adı söylenmezmiş
Başka başka anılırmış
Başka dillerde kalmış

Şiir okuma linki: Bir yasaklı şehir varmış